حرفهای دل من برای مرجانم
بگذار از تنهایی این روزهای بی تو بگویم.کم کم باور میکنم که بی تو باید زندگی کنم و و طناب آرزوهایم را از بام آمدنت ببرم. تو رفتی و من شاعر شدم.چه اهمیتی دارد که شعر های مرا نمیخواهی یا اصلا مرا نمیخواهی. تمام ترانه هایم فدای غرورت.... دلم روشن است که یک وقت ٬شاید روز٬شاید شب٬ تو از میان بلور اشکهایم ظهور کنی. دلم روشن است که دلت برای دلم تنگ میشود... میبینی چقدر دلم خوش است به خیالت؟ بگذار بگویم که هنوز از این دلبستگی ساده٬دل نبریدم. این بار هم خواستم فقط از تو بگویم تا نگویی که عشقم رنگ تکرار داشت تویی تویی به خدا اینکه از دریچه ماه نگاه می کند از مهر و با منش سخن است تویی که روی تو مانند نوگلی شاداب میان چشمه مهتاب بوسه گاه من است *************************** تویی تویی به خدا این تویی که در دل شب مرا به بال محبت به ماه میخوانی تویی تویی که مرا سوی عالم ملکوت گهی به نام و گهی با نگاه می خوانی *************************** تویی تویی به خدا این دگر خیال تو نیست خیال نیست به این روشنی و زیبایی تویی که آمده ای تا کنار بستر من برای اینکه نمیرم ز درد تنهایی *************************** تویی تویی به خدا این حرارت لب توست به روی گونه سوزان و دیده تر من گهی به سینه پر اضطراب من سر تو گهی به سینه پر التهاب تو سر من *************************** تویی تویی به خدا دلنشین چو رویایی تویی تویی به خدا دلربا چو مهتابی تویی تویی که زامواج چشمه مهتاب به آتش دلم از لطف میزنی آبی *************************** تویی تویی به خدا عشق و آرزوی منی به سینه تا نفسی هست بی قرار توام تویی تویی به خدا جان و عمر و هستی من بیا که جان به لب اینجا در انتظار توام *************************** منم منم به خدا این منم که در همه حال چو طفل گمشده مادر به جستجوی توام منم که سوخته بال و پرم در آتش عشق در آن نفس که بمیرم در آرزوی توام *************************** منم منم به خدا این که در لباس نسیم برای بردن تو باز میکند آغوش من آن ستاره صبحم که دیدگان تو را به خواب تا نسپارم نمی شوم خاموش *************************** منم منم به خدا این منم که شب همه شب به بام قصر تو پا می نهم به بیم و امید اگر زشوق بمیرد دلم چه جای غم است در این میانه فقط روی دوست باید دید *************************** منم منم به خدا سایه تو نیست منم نگاه کن منم ای گل که با تو همراهم منم که گرد تو پر می زنم چو مرغ خیال ز درد عشق تو تا ماه می رود آهم *************************** منم منم به خدا این منم که سینه کوه به تنگ آمده از آه و اشک و زاری من زکوه هرچه بپرسی جواب می گوید گواه ناله شب های بی قراری من *************************** من و توایم که در اشتیاق می سوزیم من و توایم که در انتظار فرداییم اگر سپیده فردا دمد دگر آن روز من و تو نیست میان من و تو این ماییم.» بعد از مدتها آپ کردم. هر چند دیگه حوصله سابق رو ندارم. اول شهریور تولدم بود. ولی بدترین روز تولد عمرم بود. یک سری مشکلات برام پیش اومد که حتی روی درسهام هم تاثیر گذاشت . نتونستم خوب امتحان بدم. دو تا امتحانام رو هم گند زدم رفت. ماه رمضون هم که دیگه اومد و کل روز رو باید یه جوری خودمونو سرگرم کنیم تا زیاد متوجه گرسنگی و تشنگی نشیم. نماز و روزه های همتون قبول باشه. از دوست خوبم رویا جان هم تشکر میکنم که توی این مدت به من سر میزد. از سارا هم دیگه خبری نیست نمی دونم چکار میکنه که دیگه نمیاد وب. خوب من دیگه یواش یواش میرم. بای تا های. فـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــریــــــــــــاد فریادی که از اعـــــماق قلـــــب خستـــه ام پا می گیرد و هــــــــــــــنــــــــــوز کــــــــــــــــه هـــــنـــــــــوز اســـت و بــــا ایـــــــــــــن کــــــــه مـــــــدت ها از رفتنــــــت گذشته هنــــــــوز بر حنــــــــــــــجره خســــــته ام جاری نگـــــــــــشته زیـــــــــبایــــــم هنوز نتوانسته ام درد عمیق نبــــودن و رفتـــــــنت را باور کنـــــم عشــــــــــــــــــــــق من هنوز صـــــدای زیبای مستیت و هنوز گم شدن در قطره قطره ی بـــــــــــــعد صدایت فراموشم نشده و بــــــــــه خدای آسمان ها قســـــــــم هـــــــنــــــوز کـــــه هــــنـــــوز اســـــــــت عروجی که با تو بودن برایـــم اورده پایان نیافته پرنده را که آزاد کنی روزی برمــــــــــی گردد و مــــــــــــــن خاکـــــــی از ایــــــــــن اتفــــــاق زمینی زیـــــــــــــاد دور نیســــــــتــــم روزی مـــــــــــــــی آیـــــــــــــــــم و تـــــــــــــــو را بــــــــــا خـــــــــــــود بـــــــــــــــه اوج رویاهـــــایم می بــــرم مـــــی بــــــــــرم تــــــــــــا ببــــــیــــــــنی مــــــــــخمـــــــــل رویــــــاهــــای پســــــــرک چــــــــــــــــــــه رنــــــــــــــــــگـــــــــــــــــی دارد!!!!!!! مــــــــــــــــــــــــــــــــــن می آیـــــــــــــــــــــــــــــــــــم مـــــــــــــنـــــــــــــــــتـظـــــــــــــــــــــرم بـــــــــــــــــــــاش ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جدایی همه شب نهادهام سر، چو سگان، بر آستانت مژهها و چشم یارم به نظرچنان نماید در گلستان چشمم ز چه روهمیشه باز است؟ سر برگ گل ندارم، به چه رو روم به گلشن؟ به کدام مذهب این به کدام ملت است این؟ به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند به قمار خانه رفتم، همه پاکباز دیدم در دیر میزدم من، که یکی زدر در آمد شبهايي که با تو بودم چه زود گذشت ، حال من ماندم و يک سبد خاطره ي سوخته و يک جام اشک سرد و هزاران هزار قرص ماه پشت ابر در تاريکي محض اين شب سياه بي تفاوت ؛ دوباره برگرد که در جاده ي زوال من ديگر پروانه اي به شوق سوختن در محيط يخ زده ي کلامم پر نميزند. گفتني ها را ميگويم ، ميگويند زبان بر کذب ببند ؛ميخواهم ساکت بمانم ، فرياد ميکنند که دهان بگشاي ، اين چه معماييست که حقيقتش دروغ است و دروغش حقيقت؛ اين چه شهريست که هر جا از عشق ميگويي يا ميخندند يا ميترسند يا ميروند يا ..... آيا کسي هست که فردا را آنسان که ما ميخواهيم نقاشي کند؟؟؟؟؟؟ کسل شدم امروز ظهر فیلم رویای خیس رو دیدم و تیکه هایی از اون من رو یاد خودم انداخت. خیلی حالم گرفتس. خیلی به هم ریختم. امروز کلاس بعدازظهر رو نرفتم. نسبت به درس و دانشگاه و کلا زندگی خیلی بی انگیزه شدم. البته این بی انگیزگی چند وقته که به سراغم اومده. نمی دونم باید چکار کنم تا از این حالت بیرون بیام. شما اگه می تونید منو راهنمایی کنید. بمون با من گل تشنه ببین دل بستن آسونه ولی دل کندن عاشق مثل دل کندن از جونه چراغ گریه روشن کن شب دلشوره وارفته کنار این شب زخمی بمون با من بمون با من ببین امشب به یاد تو فقط از گریــه میـبارم حلالم کن تو میدونی دلٍ بی طاقتی دارم تماشا کن صدایی که به دست بادها دادی تماشا کن چراغی که به تاریکی فرستادی میون رفتــن و مــوندن کــــنــارٍ تـو گـرفـتـــارم تنٍ بی سر ٬ سرٍ بی تن نگو دست از تو بردارم اگه بعد از تو می مونم اگه بعد از تو می پوسم خداحافظ خداحافظ تو را با گریه می بوسم خداحافظ خداحافظ تو را با گریه می بوسم باید تو رو پیدا کنم ٬ شاید هنوزم دیر نیست تو ساده دل کنــدی ولی تقدیر بی تقصیر نیست با این که بی تاب منی ٬ بازم منو خط میزنی بایـد تـو رو پـیدا کنـم ٬ تو با خودت هم دشمنی کی با یه جمله مـثل من مـیتـونه آرومت کنه اون لــحظـه هــای آخر از رفتن پشیــمونت کنه دلگیرم از این شهر سرد ٬ این کوچه های بی عبور وقتی به من فکر میکنی ٬ حس میکنم از راه دور آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو میبره عـطرت داره از پیـرهنی که جا گذاشـتی مـیـپـره باید تو رو پیدا کنم هر روز تنـهاتـر نـشی راضی به با من بودنت ٬ حتی از این کمتر نشی پیدات کنم حتی اگه پروازمـو پـرپـر کنی مـحکم بـگیـرم دستــتـو احساسمـو بـاور کـنـی پیدات کنم حتی اگه پروازمـو پـرپـر کنی مـحکم بـگیـرم دستـتــو احساسمـو بـاور کـنـی باید تو رو پیدا کنم ٬ شاید هنوزم دیر نیست تو ساده ٬ دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست باید تو رو پیدا کنم ٬ هر روز تنهاتر نشی راضی به با من بودنـت ٬ حتی از این کمتر نـشی کـجـاي ايـن جـنـگـل شــب پنهون مي شي خورشيدکم نذار که عشق من وتــو اینــجا به آخــر برســه اگر چه من به چـشـم تو کمـم قـدیمی ام گمـم آتشـفشـان عـشـقـمـو دریـــای پــر تـلاطــمــم میخوام همه ستاره ها بیان بشینن رو زمین تو بشی تاج سر من اونا برات بشن نگین ستاره فرشت می کنم ماهُ چراغ خونتون تو رو خدا امشب نرو٬ امشب و پیشه من بمون سردی برف و بارونه٬ نبودن و ندیدنت خورشیدُ تاریک می کنه٬ تو زندگیم خندیدنت این همه عاشقونه رو کی به تو داده نازنین ؟ این همه عاشق کی داره تو کوچه پس کوچه کمین؟ تنت چه رویایی شده برای شب تا به سحر غمت چه دنیایی شده٬ تو هم از اون که بی خبر صدات چه غوغایی شده تو گوشِ دیونه دلم همین روزاست از عشق تو از دیار تو برم چه بی صداست شکستن این همه احساس غریب اون که دلم دوسش داره رفت و نگاهمو ندید رقصای پروانه و شمع که این روزا قدیمیه رقص ستاره های روز تو خونه ها رو تی ویه تو که تو روز و شبِ من٬ ستاره و ماه منی یه بار بگو دوستم داری ٬ یه بار بگو مال منی گرد و غبار زندگی هرگز نام زیبای تورا از وجود من پاک نخواهد کرد؟! ****************************** دوباره خاطره ها رابهانه می کند این دل برای بودن با تو چه ها نمی کند این دل ***************************** ای کاش چوپروانه پری داشتم تا گاه به کویت گذری داشتم **************************** نمی دانم چرا با اینکه هر شب بیقرارم ولی سر را به دامان خیالت میگذارم **************************** از تومی نویسم ، حتی بیشترازفرشته های سرزمین بالا. باتوپرازصدای رودهای جنوب می شوم، بگذار درپروازصدایت گم شوم. **************************** ای غریب ترین آوای دل... اوج گرفتی ومرا در عمق غربتها جا گذاشتی! پژواک خستگی هایم رامی شنوی؟ من اینجا بس دلم تنگ است وهرسازی که می بینم به آهنگ است، بیا که توشه برداریم ، قدم در راه بی برگشت بگذاریم وببینیم... آسمان هر کجا ، اما همین رنگ است! اما بی تو... بی تو من در آواز غریب باران غریبانه گریستم . شور چشمه ساران ، نای جویباران ، قاصدان سکوتم بودند. بی تو عشق ، شوق ، زندگی ، مهر ومحبت مرد. بی تو سپیده صبح ، ظلمت غروب بود ولبخند غنچه پژمره شد. بی تو تنها و بیکس در برهوت این کویرم. بی تو رنگها همه سرد وسیاهند. بی تو من در عطر یاسمن می گریم. ******************************* وقت باران ، دلم هوای خورشید دارد و هنگام آفتاب ، دلم مشتاق ابر باران زاست. شب که می شود ، دلم درجستجوی باریکه ای نور است ودر دل روز به دنبال تنهایی. در تنهایی آرزو می کنم همنشینی داشته باشم و در مصاحبت دوست ، سکوت را می جویم، و آرامش را... خدایا! من به دنبال چه می گردم؟! ********************************* * خدای عزیز من بتابان صفا بر دل تنگ من * بی دلی وعشق ما را به کجا خواهد برد؟ آسمان هفتم کجاست؟ شاید ما درآسمان هفتم زمینیم ومعراج را تجربه می کنیم؟! ای کاش انسانها میدانستند که ... عشق تنها راه رهایی از خاک است. ***************************** ****************************** دلم رنجیده از زخم زبونها به ظاهر مهربونی دیدن از نامهربونها خیال کردم یکی دلسوزمونه برای گریه ها دل می سوزونه خیال کردم یکی داره هوای کاره ما را اگه موندم تو این کار زمونه ببین که ماه چه قرص جویدۀ تلخی است به هر که دل بسپاری دل از تو می گیرد ببین چقدر جهان آفریدۀ تلخی است به هرچه خیره شوی یاد مرگ می افتی همیشه برگ درختان جویدۀ تلخی است من و تو مسئله آن دو چشم گریانیم که هر یکی دیگری را ندیدۀ تلخی است من و تو رود شدیم و جدا شدیم از هم جدا شدیم جدائی پدیدۀ تلخی است من و تو کوه شدیم و نمی رسیم به هم من و تو کوه شدیم این عقیدۀ تلخی است به فضل های کتاب زمین امیدی نیست که داستان به پایان رسیدۀ تخلی است
فــــــــــــــــــــریـــــــــــــادی بـــــــرای تــــــــــــــــو
که : درآ، درآ، عراقی، که توهم از آن مایی
چیست در همهمه ی دلکش برگ؟
چیست در بازی آن ابر سپید،
روی این آبی آرام بلند،
که تو را می برد اینگونه به ژرفای خیال؟
چیست در خلوت خاموش کبوتر ها؟
چیست در کوشش بی حاصل موج؟
چیست در خنده جام؟
که تو چندین ساعت
مات و مبهوت به آن می نگری؟
نه به ابر، نه به آب، نه به برگ،
نه به این آبی آرام بلند،
نه به این آتش خاموش که لغزیده به جام،
نه به این خلوت خاموش کبوترها؛
من به این جمله نمی اندیشم!
من مناجات درختان را هنگام سحر،
رقص عطر گل یخ را با باد،
نفس پاک شقایق را در سینه ی کوه،
صحبت چلچله ها را با صبح،
نبض پاینده هستی را، در گندم زار،
گردش رنگ و طراوت را در گونه گل،
همه را می شنوم، می بینم!
من به این جمله نمی اندیشم!
به تو می اندیشم!
ای سراپا همه خوبی،
تک و تنها به تو می اندیشم!
همه وقت، همه جا،
من به هر حال که باشم به تو می اندیشم!
تو بدان این را تنها تو بدان، تو بیا،
تو بمان با من تنها تو بمان.
جای مهتاب به تاریکی شب ها تو بتاب!
من فدای تو، به جای همه گل ها تو بخند!
اینک این من که به پای تو در افتادم باز.
ریسمانی کن از آن موی دراز،
تو بگیر! تو ببند! تو بخواه!
پاسخ چلچله ها را تو بگو.
قصه ی ابر هوا را تو بخوان!
تو بمان با من، تنها تو بمان!
در دل ساغر هستی تو بجوش!
من، همین یک نفس از شعله جانم باقیست،
آخرین جرعه این جان تهی را تو بنوش!
از اين دوباره های پوچ
از این نیاز کهنه ی همیشه ای
به هم صدا
به هم قبیله
هم دعا!
از این غرور کینه توز شیشه ای
کسل شدم
از این محبت عبث
که بسته دست و پای من
از انتظار سرد خاک
برای چشمهای من!
از این سکوت و این رضا
به خوب و بد
به بیش و کم
از این گره
به پنجره
به کاغذم
به این قــلم
از آدمک شناختن
و باختن و ساختن . . .
کسل شدم
کسل شدم
از این زمین و آسمان
و از گذشتن زمان
از این دروغ واقعی
از این حیات حیله گر
که خیـمه می زنـد به جـان
کسل شـدم
از ایـن و آن . . .
مـرا نیـاز تـازه ایـست
به آب و نـور دیگری
به یک حقـیقت سپید
به سرزمین بهتری . . .
مرا نیاز تازه ایست!
پشت کدوم سـد سـکـوت پـر مـي کـشـي چـکـاوکم
چرا بـه من شک مي کنی مـن کـه مـنـــم بـرای تــو
لبـریـزم از عـشــق تــو و سـرشـارم از هــوای تــو
دسـت کدوم غزل بـدم نـبــض دل عـاشـقـمـو
پــشت کدوم بهــانه باز پـنـهون کنــم هــق هقـمو
گـریــه نمی کنم نـــرو آه نمی کـشـم بشین
حــرف نــمــی زنـم بمـون بغــض نمی کنم ببیـن
سفر نــکن خورشــیدکم ترک نکن مــنو نــرو
نبـودنــت مرگــه منــه راهیــه این سفـر نــشو
بــری تــو و مــرگ مــن از رفــتــن تو سر برسه
گـریه نمی کنم نـــرو آه نــمی کـشـم بــشین
حــرف نمی زنـم بمـون بغــض نمــی کنم ببیـن
نـوازشـم کــن و بـبـیـن عشق می ریزه از صدام
صدام کــن و ببـین که باز غنچه می دن تـرانه هام
گـریه نمی کنم نـــرو آه نمی کـشـم بشین
حــرف نمی زنـم بمـون بغــض نمی کنــم ببیـن
![](http://i1.tinypic.com/mhdk7k.gif")
دلم تنگ استنمی دانم زتنهایی پناه آرم کدامین سو؟!پریشان حالم وبی تاب می گریم وقلبم بی امان محتاج مهر توست.نمی دانم ، نمی دانی چه غمگین رهسپار لحظه های بیقرارم من؟!به دنبال تو همچون کودکی هستم ...ومعصومانه می جویم پناه شانه هایت را.که شاید اندکی آرام گیرد دلم.دلم تنگ است وتنهایی به لب می آورد جانم.
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
